“Ik ervaar mijn gesprekken voor de Luisterlijn als een grote verrijking”

“Door de Luisterlijn ben ik breed maatschappelijk betrokken gebleven. Ik kom met mensen in contact die ik in mijn dagelijks leven niet snel zou ontmoeten. De verschillende invalshoeken van waaruit gesproken of gedacht wordt blijven me boeien en verwonderen. Het is fascinerend hoe verschillende je tegen zaken kunt aankijken. De gesprekken die ik voer voor de Luisterlijn ervaar ik dan ook als een grote verrijking.

Gehoord worden
Soms wil iemand alleen een eigen gedicht laten horen of bellen mensen omdat ze die dag nog niemand hebben gesproken en eenzaam zijn. Dan heb je gewoon een praatje en dat mag óók. Tegelijkertijd ligt er bijna altijd een fundamentele behoefte onder de gesprekken: mensen voelen zich niet gezien of niet gehoord. Een luisterend oor is een enorme behoefte van iedereen die belt. Gesprekspartners weten dat ze bij ons hun verhaal kwijt kunnen.

Van mens tot mens
Het geeft me energie als de ander weer op eigen kracht verder kan. Als iemand weer perspectief ziet. Ik bedank de beller soms voor het mooie, open gesprek. Ik noem dat een “dankbaar gesprek”. Dat zijn de gesprekken waarin je echt de verbinding voelt. Je voert een gesprek van mens tot mens. Ik weet niet eens altijd waar ‘m dat nou in zit of wat ik precies gedaan heb. Blijkbaar heb ik dan vanuit mijn hart het juiste gezegd waardoor je verbinding maakt en daar ontstaat iets groters uit.

Gelijkwaardig gesprek
Het kan ook gebeuren dat een gesprek niet loopt. Bijvoorbeeld als de ander de regie overneemt en niet accepteert dat ik ook iets wil zeggen. Ik houd altijd de structuur in de gaten en werk ergens naartoe. Het moet een gelijkwaardig gesprek zijn, niet een monoloog. Bij de Luisterlijn leer je luisteren zonder oordeel, maar niet onvoorwaardelijk. Daar wordt nadrukkelijk aandacht aanbesteed in de opleiding. Ik trek een grens bij agressie en als het gesprek een kant opgaat die niet passend is, kap ik het af.

Geen oplossingen
Je moet ervoor waken dat je niet met oplossingen komt, of de redder wilt zijn. Mensen vragen vaak wat ik zou doen in hun situatie. Ik zeg dan altijd: ik ben ik en jij bent jij. We zijn heel verschillend. Dus jouw oplossing zou wel eens heel anders kunnen zijn dan de mijne. Maar áls ik in jouw schoenen stond, zou ik misschien…. Zo zoek je soms samen naar wat passend zou kunnen zijn.

Professionele begeleiding
Ik geniet van mijn werk voor de Luisterlijn. Je kunt het tot op hoge leeftijd doen. Je plant zelf je diensten in, kunt chat- of telefoondiensten doen en kiest zelf of je je tijden per week spreidt over 2 x 2 of 1 x 4 uur. Het is goed georganiseerd en je wordt professioneel begeleid met voeding in de vorm van themabijeenkomsten, contact met de andere vrijwilligers en een digitaal kennisplein. De mensen van de Luisterlijn zijn betrokken en zorgzaam, waardoor je je als vrijwilliger gezien en gehoord voelt. Echt, ik kan het iedereen aanraden.