Reacties en ervaringen

Ik voelde me begrepen en er werd geen oordeel gegeven over wat ik vertelde. Ik hoop dat degene met wie ik sprak naar bed gaat en zich realiseert hoeveel bijdrage hij heeft gehad in het goed laten voelen van een ander, in ieder geval bij mij maar ik denk met zoveel meer mensen.

Het voelde als een obstakel om te bellen, raar. Toch maar gedaan. Ik heb op dit moment niemand om mijn verhaal tegen te vertellen en ik was bang denk ik voor een automatisch gesprek waar lijstjes worden nagegaan of ‘automatische’ reacties. Het waren aannames. Het gesprek voelde ‘echt’ goed, vertrouwd en ik heb er écht wat aan gehad. We kwamen op een punt waar ik het inzicht kreeg hoe ik anders naa…

Ruim een uur gebeld met een hele lieve medewerker. Ik kon mijn verhaal kwijt. Zelf als professional maak je heftige dingen mee en ik vond het heel fijn om dit even blanco te kunnen delen. Bedankt. Ik ben een stuk rustiger. Fijn dat er iemand kon luisteren.

Lieve mensen, ik wil jullie bedanken voor het mooie werk dat jullie doen! Ik ben lang intensief betrokken geweest bij een vriendin waarvoor het leven echt lijden was. Ze voelde zich enorm eenzaam en ze heeft helaas korte tijd geleden een einde aan haar leven gemaakt. Ondanks dat het leven voor haar te zwaar was vertelde ze vaak over de ontzettend lieve mensen van de Luisterlijn. Ze kon er vaak wee…

Ik wil bij deze mijn complimenten geven voor wat jullie doen en hebben gedaan. Voor mij zijn jullie op dit moment een grote steun, om weer even verder te kunnen. Ik wist niet dat er nog mensen waren die je het gevoel geven, dat je ertoe doet. Jullie zijn een vangnet tussen nu en die lange wachttijden van hulpverlening. Heel erg bedankt!!!

Na een vervelende situatie thuis heb ik me dagen slecht gevoeld. Door een telefoontje met de Luisterlijn heb ik nieuwe inzichten gekregen die ik nodig had, om het op te lossen. Ik heb de situatie sindsdien ook een plekje kunnen geven en voel me emotioneel minder belast. De vrouw van de Luisterlijn zal ik voor altijd dankbaar zijn. Zij was de enige die mij perspectief kon geven.

Vanmorgen in alle vroegte naar zee gereden. De voeten in het water, de wind in het haar. De zee die Nederland met Amerika verbindt. In het zand zijn naam geschreven…. nee… dat was niet voldoende. Schelpen gezocht, nog meer, en uiteindelijk een mandala van schelpen gemaakt, woorden erin verwerkt, passend bij onze vriendschap. Toen het af was ernaast gezeten, wachtend tot het water alles meenam….