Andreas, vrijwilliger in Amersfoort

'Wat zou je tegen jezelf zeggen?'

Soms voer je onvergetelijke gesprekken voor de Luisterlijn. Dan luister je naar verhalen met een extra bijzondere lading. Andreas (locatie Amersfoort) chatte met een vrouw die een behoefte voelde om zichzelf te snijden.

‘Toen ze een en ander over haar achtergrond vertelde, begreep ik er iets meer van. Ze heeft haar gevoel jarenlang weggestopt. Nu probeert ze juist meer vanuit haar gevoel te leven maar daardoor gaat het soms juist mis. Ze is bang zichzelf iets aan te doen.

Ze kon heel goed uitleggen wat er in haar omging. De vrouw vertelde dat ze medicijnen kreeg en al langere tijd in contact was met hulpverleners. Die willen haar ervan weer houden om zich te snijden. Maar in dat contact loopt ze soms vast omdat ze zich niet begrepen voelt.

De medicijnen die ze krijgt, zwakken haar emoties af. Dat is lastig voor haar, want ze wil juist meer haar gevoel volgen maar dat gaat op die manier niet. Maar als ze wel haar gevoel volgt, wil ze zichzelf soms iets aandoen. Daardoor kan ze gefrustreerd raken en is er een voortdurend conflict.

Wat zou je tegen jezelf zeggen?

In eerste instantie wist ik niet goed wat ik hierop moest zeggen. Dat heb ik haar ook eerlijk verteld. Zij begreep dat ook wel. Toen kreeg ik een ingeving en vroeg haar wat zij tegen zichzelf zou zeggen als ze zich in mijn positie bevond. Er kwam een fantastisch antwoord met de volgende strekking: “Ga gewoon leven en geniet van de kleine, mooie dingen die er zijn.”

Opeens kreeg het gesprek een hele andere wending. Haar dilemma ging voorbij aan het echte probleem: afgesloten zijn door dingen uit het verleden. Haar uiteindelijke antwoord kwam veel dichter bij dit probleem.

We waren er allebei stil van. We hebben toen afgerond, het was goed zo.’

*De ervaringen van Andreas zijn geanonimiseerd.