Anna, vrijwilliger in Rotterdam

'Ik geniet dagelijks van de kleurigheid en de diversiteit van de mensen.'

Anna (fictieve naam) is 58 jaar en werkt al ruim 10 jaar als vrijwilliger voor de Luisterlijn. 


Wanneer ben je voor het eerst in aanraking gekomen met de Luisterlijn?
Tien jaar geleden ben ik op internet gaan zoeken naar vrijwilligerswerk. Ik kwam op de website van Sensoor terecht, wat nu de Luisterlijn heet.

Je had je toen aangemeld als vrijwilliger voor de Luisterlijn.
 Hoe ging het proces daarna in zijn werk?
Voordat ik vrijwilliger kon worden kreeg ik eerst een gesprek en informatie. Na wederzijds het idee dat dit werk bij me zou passen, kreeg ik nog een uitgebreide training in luister- en gespreksvaardigheden verspreid over een aantal weken. Na de trainingen werd ik begeleid door een collega-vrijwilliger, alvorens ik zelfstandig gesprekken mocht gaan voeren. Na dit traject kon ik officieel aan de slag als vrijwilliger bij de Luisterlijn.


Wat houdt je werk in als vrijwilliger bij de Luisterlijn?
Ik draai diensten van 4 uur. Je kunt naar de Luisterlijn 24 uur per dag, zeven dagen in de week bellen, mailen en/of chatten. Ik heb telefonische gesprekken met de mensen. Maar ik behandel ook de e-mails die de mensen sturen. Andere vrijwilligers doen bijvoorbeeld chat en/of telefoondiensten.




Wat is de voornaamste reden dat je voor de Luisterlijn bent gaan werken?
Ik heb Nederlands gestudeerd. En ik ben communicatieadviseur, coach en trainer geweest. Ik ben geïnteresseerd in mensen, wat hen bezighoudt en hoe ze omgaan met het leven
dat voor iedereen ups en downs kent. Als vrijwilliger bij de Luisterlijn kan ik veel van mijn kwaliteiten erin kwijt. Zo kan ik heel goed luisteren. Ik vind het bijzonder dat mensen
hun vertrouwen en hun verhalen willen delen met mij. Het is een wisselwerking. Ik merk dat ik daardoor ook groei in mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Daar ben ik dankbaar voor.



Je eerste dag als vrijwilliger van de Luisterlijn. Kan jij je die dag nog herinneren? Hoe heb je die dag ervaren?
Ik kan mij die dag niet meer zo goed herinneren. Maar het was wel even inkomen de eerste periode. Geleidelijk voelde ik steeds meer hoe betekenisvol dit werk is. Ik vind wat mensen me toevertrouwen, hun zorgen of verdriet of vreugde, hun worstelingen en belevenissen van de mensen vaak inspirerend en het geeft mij tot de dag van vandaag veel voldoening om iets voor een ander te kunnen betekenen op deze manier. 


Wat zijn de meest voorkomende onderwerpen waar mensen voor bellen?

Ik krijg allerlei soorten mensen aan de telefoon. Ieder met zijn of haar eigen verhaal.
 Er zijn mensen die bellen om iets leuks te vertellen of om hun zorgen en dilemma’s te bespreken.Maar er zijn ook mensen die hun hart willen luchten of die zich eenzaam voelen en een praatje willen maken. Daar zijn wij ook voor. Het mag en kan allemaal bij de Luisterlijn.

Zijn er uitdagingen die je tegen komt tijdens je werk bij de Luisterlijn?
 En hoe ga je daarmee om?
Bewaken van mijn grenzen blijft een aandachtspunt. Wat kan en wil ik geven. Belangrijk vind ik om niet mee te gaan in de emotie van een ander.
Samen verdrinken is geen goed idee. Ik probeer dan enige afstand te bewaren, maar wel om de emotie van een ander te erkennen. Het werk is een voortdurend
afstemmen op jezelf en tegelijk op je gesprekspartner. Contact is belangrijk en grenzen stellen ook (in tijd, in hoeveel aandacht ik nog kan geven, in hoe ver ik kan meedenken).

Wat is jouw inspiratiebron?
Ik haal mijn inspiratie uit boeken. Ik hou van lezen. Ik lees literatuur, non-fictie, thrillers en ik lees over verschillende wijsheidstradities (Boedhisme, Soufisme, Gnostiek etc.)





Wat motiveert jou om het werk bij de Luisterlijn voort te zetten?
Ik geniet dagelijks van de kleurigheid en de diversiteit van de mensen. Ik blijf leren en verwonderen dat het werken bij de Luisterlijn een wisselwerking is tussen mij en de mensen. Ik geef maar ik krijg er iets moois voor terug. Ik krijg inzicht in de veelzijdigheid van mensen en het leven. Wat ik waardevol vind van mijn werk bij de Luisterlijn is dat ik soms als een buurvrouw dat luisterend oor op straat kan zijn, soms die vriendin die naast je gaat zitten en er even voor je is. Er voor iemand zijn, zonder oordeel en met volle aandacht, dat is, zo weet ik na tien jaar, van grote betekenis.





Dit interview verscheen op 28 mei 2021 op de website www.horenzienzwijgen.info. Hier vind je inspirerende en motiverende verhalen.