'Wat ik krijg is belangrijker dan geld'

Nieuws

Geweld, seksuele problemen, grote conflicten met de familie: het zijn geen wissewasjes waarmee Taghrid tijdens haar vrijwilligerswerk te maken krijgt. Ja, het is pittig werk, geeft ze toe. Maar ze doet het met liefde en leert er zelf ook veel van.

Samen met collega-vrijwilligers zit Taghrid bij Sensoor in eigen taal aan de telefoon. Sensoor heette vroeger SOS Telefonische Hulpdienst, in 2008 is de naam veranderd. De organisatie is 24 uur per dag bereikbaar, heeft vestigingen in het hele land en werkt in de regio Rotterdam, ook met vrijwilligers die Arabisch en Turks spreken. Bellers kunnen bij hen elke werkdag van 10.00 tot 14.00 uur terecht. Buiten deze uren worden ze verbonden met de Nederlandstalige lijn. Het is ook mogelijk te e-mailen.

‘Allochtonen bellen niet zo makkelijk’, is Taghrids ervaring. ‘Ze wachten meestal lang voordat ze met hun zorgen naar buiten komen. Je moet geduld hebben, denken ze, dan wordt het wel beter. Maar als je niets doet, wordt het natuurlijk niet beter, alleen maar erger. En als ze het dan echt niet meer weten, dan bellen ze.’ Het belangrijkste bij de gesprekken is luisteren. ‘Dat ze hun verhaal kwijt kunnen is voor mensen vaak al een hele opluchting’, zegt Taghrid. ‘We lossen bij Sensoor de problemen niet op, het is luisteren, accepteren en met de beller samen bespreken wat hij of zij wil. En het is altijd anoniem, wij zien geen telefoonnummers.’

Via via
Hoe kom je erbij om zulk vrijwilligerswerk te gaan doen? ‘Ik zat als Irakese begin jaren negentig met mijn zoon alleen in Nederland, zonder familie. Wat moest ik? Ik ben toen naar de OK Bank gegaan, dat is nu de Stichting Onbenutte Kwaliteiten, heb een taalcursus gevolgd, ben in een bejaardenhuis gaan werken als vrijwilliger en kwam op een bepaald ogenblik in contact met een organisatie die zich bezighoudt met psychische en lichamelijke problemen van asielzoekers en vluchtelingen. Bij hen heb ik trainingen en cursussen gevolgd en nu geef ik daar zelf trainingen. Zo is het ook bij Sensoor gegaan, ik kwam er via via terecht.’

Gratis
‘Het is niet goed om thuis op de bank te blijven zitten. In dit werk leer je ook heel veel over jezelf. Je krijgt inzicht, je wordt flexibeler in je contacten. Soms zeggen mensen: ik begrijp niet dat je dat allemaal gratis doet. Maar dan zeg ik: wat ik krijg is belangrijker dan geld. Ik kan meehelpen om de hoofden van de mensen weer open te maken.’

In Rotterdam zijn meer dan 140.000 vrijwilligers in touw voor anderen en de stad. Ze helpen ouderen en jongeren, zieken en gezonden, mensen in de eigen straat of aan het andere eind van de stad. Vaak kan een organisatie niet zonder ze. In dit Europese Jaar van het Vrijwilligerswerk staat maandelijks een vrijwilliger in de schijnwerpers.

Bron: www.rotterdam.nl